งงน่ะสิ หลายคนเคยได้ยินแต่ สัญญาลูกผู้ชาย แต่มาวันนี้ ผมต้องขอให้มันเปลี่ยนเป็นคำว่า "สัญญาหน้าตัวเมีย" แทนละกันนะครับ เพราะอะไร เชิญรับอ่านได้เลย

 วันนี้ครับ ผมมีนัดกับเพื่อนไว้คนๆหนึ่ง ประมาณว่ามาเป็นเพื่อนผมก็ว่าได้ การนัดนั้น ไม่ใช่เป็นคำที่ออกจากลมปากที่มันจะเหม็นหรือหอมก็ขึ้นอยู่กับผู้พูด ไม่ใช่ละ แต่มันเป็นคำมั่น "สัญญา" ที่เค้าให้ไว้กับผม สัญญาระหว่างเพื่อน ผมชาย มันก็ชาย คำมั่นสัญญาข้อนี้ จึงกลายเป็น "สัญญาลูกผู้ชาย" ไปโดยปริยาย แต่แล้ว มันก็กลายเป็นหน้าตัวเมีย เพราะ มันเบี้ยวผมครับ อ๊ะๆ! ขอพูดเอาไว้ก่อนนะครับ ที่ผมใช้คำว่า หน้าตัวเมีย ไม่ใช่เป็นการละเมิดทางเพศหญิงแต่ประการใด แต่อยากจะให้เห็นภาพที่ "ตรงกันข้าม" มากกว่า หากสัญญาลูกผู้ชายที่ผมมีให้กับมันนั้นคือการมาเที่ยวหรือมาเป็นเพื่อนผม ตรงกันข้าม สัญญาหน้าตัวเมีย ก็จะกลายเป็นโมฆะทันที ที่ผมเล่ามานั้น มันเป็นกันได้ทุกคน ที่ใครๆก็อาจจะเบี้ยวสัญญากันวันแล้ววันเล่า เพราะเรามันเพื่อนกันเรื่องแค่นี้ จิ๊บๆ แต่ผมไม่เข้าใจอย่านึงว่า ที่ผ่านมา มันชวนผมไปไหนมาไหน ผมก็ไปกับมันตลอด เวลาผมไม่ไป ผมก็จะโทรบอกมันว่า เออ กูไม่ไปนะ พร้อมกับสาเหตุ บางครั้งก็ไปโดยที่ผมไม่ได้ประโยชน์ แถมจะบอกได้ว่า เป็นประโยชน์ของมันฝ่ายเดียวเลยซะมากกว่า ผมมีแต่เสียกับเสีย ตื่นเช้า เสียค่ารถ ค่าเหนื่อย แต่ผมก็ไม่แคร์ เพราะมันก็เพื่อนเรา มันชวนเรา แล้วกะอีแค่นี้ ทำไมมันถึงปฏิเสธเรา 

จากที่ผมเล่ามามันยังไม่จบครับ การปฏิเสธของมัน ไม่ใช่อย่างที่ผมกระทำกับมันเช่นว่า ผมจะไม่ไปก็จะรายงานก่อนเวลาอันควรพร้อมบอกเหตุผล แต่นี่ไม่ใช่ครับ มันเล่นล่อกลับบ้านขึ้นรถสัพเพเหระเรียบร้อย ต้องรอให้ผมโทรไปผมจึงตรัสรู้ว่า "มันอยู่บนรถแล้ว" ผมเลยถามสาเหตุเองซะเลยว่าทำไม่มา ครับมันก็ตอบตามตรงว่า มันไม่ว่า มันขี้เกียจ ถ้าเป็นการนัดปกติ ผมจะไม่ว่าเลยเพราะการนัดปกติ เหมือนกับการพูดชักชวนที่จะสามารถสนใจหรือไม่สนใจก็ตามแต่อยู่ที่มารยาทของผู้ฟัง แต่นี่มันคือการสัญญา อ้าวเดี๋ยว? ผมยังไม่ได้อธิบายสินะว่า มันมาจากไหน ไอ้สัญญานี้

สัญญาที่ผมมีให้กับมันครับ เมื่ออาทิตย์ก่อนที่ผมจะนัดมัน มันได้ชวนผมออกมากินหมูกระทะครับ แต่ทุกวันศุกร์ ผมติดธุระไม่สามารถทำกิจกรรมอื่นๆได้แน่นอน ผมเลยบอกขอเบี่ยงไม่ไป มันก็บอกเองเลยนะครับ มาหน่อยน่ะ กูเลี้ยง ฟังก่อนครับ! ผมไม่ได้ไปเพราะมันเลี้ยงหรอกนะครับ กลุ่มของผมน่ะ นานๆจะได้เจอกันพร้อมหน้าพร้อมตาซักที แล้วมันก็ชวนซะขนาดนี้ ผมเลยต้องเบี้ยวธุระอันสำคัญของผม ไปสังสรรค์กับพวกเพื่อนๆที่นานๆเจอกันทีอีกครั้งนึง ขณะเดียวกัน ธุระที่ผมต้องไปทุกวันศุกร์นั้น ก็ไม่ได้เป็นพิธงพิธีทางการอะไร ผมเลยชวนเพื่อนมันไปด้วย ผมเลยบอกไปว่า "ถ้ากูไปให้มึง มึงต้องมาให้กูในอาทิตย์หน้า โอเคมั้ย" มันพูดเต็มปากใส่ผมว่า "เออ ได้ กูจะไป" นี่ละครับ สัญญามันเกิดขึ้นแล้ว ทั้งสองต่างฝ่ายต่างตกลงกัน สัญญาจึงเกิด และมันก็กลายเป็นสัญญาลูกผู้ชายไปโดรปริยายอย่างที่ผมกล่าวข้างต้น แต่แล้วมันก็กลายเป็นสัญญาหน้าตัวเมีย หลังจากที่มันปฏิเสธผมไป

สรุปเลยนะครับ ผมพูดได้เต็มปากเลยครับว่า ผมให้ความสำคัญกับเพื่อนมาก ใครให้ผมช่วยอะไรผมก็จะช่วยตามกำลังที่ผมจะช่วยเค้าได้ แต่ผมไม่เข้าใจว่า ที่ผมทำไปมันคืออะไร

สุดท้ายผมขอฝากไว้เลยนะครับ การที่เราจะมีความสุขได้นั้น เราต้องดูว่า เราทำเพื่อใคร แต่ไม่ใช่เพื่อตัวเราเอง ขอบคุณที่นั่งทนอ่านครับ ขอบคุณมากๆ ขอให้เพื่อนของคุณ ไม่ใช่คนแบบนี้เลย